Dyrektor niemieckiego parku narodowego: pozytywnie oceniam fakt, że rurociąg ten znajduje się na terenie parku

Oczywiście tytuł tego artykułu to wyrwany fragment dłuższej wypowiedzi dyrektora niemieckiego parku narodowego, na terenie, którego znajduje się rurociąg odprowadzający ścieki z zakładów przemysłowych w Schwedt (papiernia i rafineria) do Odry Granicznej, tuż przy Ognicy. Oddaje on jednak istotę podejścia do sprawy strony niemieckiej, która solidarnie – niezależnie od podmiotu – nie widzi nic złego w tym procesie. Tymczasem dziennikarzowi Gazety Wyborczej udało się uwiecznić ciemny ściek na zdjęciach z drona.

Byliśmy zdumieni, gdy dyrektor niemieckiego parku narodowego przy Schwedt (na ichniejszym „Międzyodrzu”) apelował na łamach polskich i niemieckich tytułów prasowych o wstrzymanie prac przy rozbudowie Odry po stronie Polskiej. Zdaniem Dirka Treichela rozbudowa Odry i zmiany klimatyczne mogą doprowadzić do zniszczenia jedynego niemieckiego parku narodowego na terenach zalewowych. Sęk w tym, że ani słowem nie odniósł się – bo też zapewne żaden z dziennikarzy nie zapytał go – do ponad 3 kilometrowego rurociągu przecinającego niemiecki park, którym do Odry Granicznej od lat trafiają ścieki z zakładów przemysłowych w Schwedt. Postanowiliśmy więc to uczynić, wysyłając mu kilka pytań. 

Według informacji Brandenburskiego Urzędu Ochrony Środowiska (LfU), przez teren parku narodowego od 1993 roku przebiega rurociąg, którym ścieki z zakładów przemysłowych w Schwedt – PCK oraz Leipa i Leipa 2 – odprowadzane są do granicznego odcinka Odry. Jakie stanowisko zajmuje Pan jako dyrektor parku narodowego w tej sprawie?

Dirk Treichel, dyrektor Parku Narodowego Dolina Dolnej Odry: Tak zwany rurociąg tłoczny ścieków przecina południowy polder nr 10 koło Schwedt i uchodzi do Odry, która na tym odcinku również stanowi część parku narodowego. Rurociąg ten istnieje od wielu dziesięcioleci. Kiedy w 1995 roku park narodowy został utworzony na mocy ustawy, obszary te włączono w jego granice, ponieważ w przeciwnym razie doszłoby do przecięcia lub fragmentacji terenu parku, a realizacja działań z zakresu rozwoju hydrologicznego w północnej części parku byłaby niemożliwa. Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 6 ustawy o parku narodowym z dnia 9 listopada 2006 r., dopuszczalne są niezbędne prace związane z utrzymaniem i naprawą rurociągu, a także – w razie potrzeby – jego budową na nowo. Dlatego też, jako dyrektor parku, zdecydowanie pozytywnie oceniam fakt, że rurociąg ten znajduje się na terenie parku i że udało nam się zawrzeć z operatorami przemysłowymi porozumienia uwzględniające zarówno interesy parku narodowego, jak i kwestie infrastrukturalne.

[CAŁA PUBLIKACJA I WYWIAD NA ŁAMACH AKTUALNEGO WYDANIA GAZETY GRYFIŃSKIEJ]