Café Müller i deKARBONIZACJA. Dwa spektakle w GDK

Organizatorzy 13. Jesiennej Sceny Tańca zaprezentowali również dwa spektakle, które będzie można obejrzeć w Gryfińskim Domu Kultury

Jak już informowaliśmy, tegoroczna Jesienna Scena Tańca składać będzie się z dwóch części. W niedzielę 12 listopada odbędą się warsztaty z zawodowymi tancerzami (więcej TUTAJ). Tydzień później natomiast, w niedzielę 19 listopada, w przestrzeniach Gryfińskiego Domu Kultury zobaczymy spektakl Dominika Więcka "Cafe Muller" (inspirowanego spektaklem Piny Bausch pod tym samym tytułem).

- Dominika gościliśmy już na JST w roku 2019 z doskonale przyjętym spektaklem "Dominique" w reżyserii Macieja Kuźminskiego - mówi dyrekcja GDK.

Drugą propozycją prezentacji JST jest spektakl performatywny "deKARBONIZACJA" w reżyserii Olesji Nezhywej, w którym występuje m.in. Eliza Hołubowska.

O spektaklach:

Café Müller

Koncepcja, choreografia, wykonanie: Dominik Więcek

Muzyka: Przemek Degórski

Reżyseria oświetlenia: Klaudia Kasperska

Kostium: Projekt: Nikola Fedak

Wykonanie: System mody / Serafin Andrzejak

Konsultacje językowe: Joanna Pędzisz

Konsultacje w zakresie sztuk walki: Patryk Kołodziejski

Café Müller to tytuł czteroczęściowego wieczoru, którego premiera odbyła się 20 maja 1978 roku. Oprócz choreografii Piny Bausch, która do dziś jest regularnie wykonywana, na ten wieczór pierwotnie złożyły się dzieła autorstwa Gerharda Bohnera, Gigi-Gheorghe Caciuléanu i Hansa Popa. Twórcy wspólnie ustalili, że każdy z nich stworzy spektakl, zawierający następujące elementy: kawiarnia, ciemność, ktoś upada, ktoś podnosi, wchodzi ruda kobieta, wszystko milknie.

Café Müller Piny Bausch to opowieść o samotności, odosobnieniu, nieodwzajemnionej miłości, żałobie i rozpaczy. Spektakl poruszający, bo opowiada o tematach bliskich każdemu. Ikoniczny, bo na jego podstawie można wytłumaczyć czym jest Tanztheater. Wyjątkowy, bo występowała w nim sama Pina.

Café Müller Dominika Więcka, to fanficiton. - W oparciu o już istniejący spektakl, jego świat i postacie, tworzę obrazy nawiązujące do własnej historii. Urodzony w Iserlohn, małym mieście w Nordrhein- Westfalen w Niemczech, a wychowany w Polsce, od jakiegoś czasu zadaję sobie pytanie: co by było, gdyby moi rodzice nie podjęli decyzji o powrocie do kraju? Poszukując odpowiedzi puszczałem wodze fantazji i tworzyłem hipotetyczne scenariusze, podróżując po Niemczech, po moim rodzinnym mieście, badając język niemiecki i spotykając się z polskimi artystami, którzy tam mieszkają. Spektakl nie jest jednak opowieścią, o tym co mogło się wydarzyć. To nie próba stworzenia alternatywnego życiorysu, a podzielenie się emocjami, które towarzyszyły mi, gdy po raz kolejny zadawałem sobie pytanie, co by było gdyby? - mówi D. Więcek

deKARBONIZACJA - akcja performatywna

Reżyseria Olesia Nezhywa

Performują: Eliza Hołubowska, Marta Grygier, Adam Rosiński

Opieka artystyczna Weronika Fibich

Muzyka Patryk Zakrocki

Karbon powstaje w wyniku procesu uwęglania, który zamienia fragmenty roślin w torf. Proces ten nie różni się zbytnio od procesu kształtowania się pamięci długotrwałej u ludzi i społeczeństwa – tzw. konsolidacji pamięci przejścia z pamięci krótkotrwałej w pamięć długotrwałą. Tak skamielina staje się raczej archiwum pamięci niż paliwem kopalnym. W podobny sposób badamy pamięć kulturową. Wyodrębniamy pojedyncze cytaty, pisma, inskrypcje, teksty, które po analizie stają się tekstami pamięci, tekstami sztuki.

Co łączy górnika i balerinę? Czy górnik ma coś z antycznego bohatera? A jego płuca, czy są podobne do płuc mieszkańców Londynu z roku 1952?

Projekt zrealizowany w ramach Programu Stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Gaude Polonia.

Olesia Nezhyva – młoda reżyserka z Ukrainy, która z powodu wojny wyjechała z kraju i osiedliła się w Szczecinie. Od kilku lat współpracuje z Teatrem KANA tworząc wspólnie różne projekty artystyczne.